အောစာပေ

တစ်ချီဖြိုနိုင်တာကိုပဲ ကျေနပ်ရပါပြီ

ညီမ ငယ်ငယ်တုန်းက အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်လောက်တုန်းကတော့ အိမ်နီးနားချင်း အိမ်ထောင်ရှိတဲ့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်နဲ့ သုံးလေးငါးရက်လောက် လိုက်ပြေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ အိမ်က အချိန်မီ တိုးတိုးတိတ်တိတ် လိုက်ခွဲပြီး ရှမ်းပြည်ဖက်က အမျိုးတွေဆီပို့ ကျောင်းပြောင်းပြီး တက်ခိုင်းလိုက်တော့ အားလုံးက အပျိုလို့ပဲ သိကြတာပေါ့။ အပျိုမှတော်တော့်ကို

အောစာပေ

ဆာနေရင်မမကိုစား

ဂွင်းထုနေတာ တန်းလန်းကြီး မိနေတော့ ဘာဖြေရမှန်းလဲမသိဘူး မဆွေကအခန်းဂျက်ကိုပိတ်ပြီး အနားရောက်လာတော့ ပီုလန့်သွာ့းတယ်။ မဆွေက ကုတင်ပေါ်ကို တက်လာပြီးတော့ ပုဆိုးကို ပြန်လှန်တယ်။ ပြီးတော့ လီးကိုကိုင်ပြီး ကြည့်ပါအုံး အတတ်ကောင်းတွေ တတ်နေတာ မှန်မှန်ပြောနော် စော် ဘယ်နှပွေချပြီးပြီလဲ

အောစာပေ

ရွာလိုက်စမ်းပါ မိုးမင်းကြီးရယ်

မနက်အစောကြီး မိုးရွာသွန်းမှုကြောင့် လမ်းပေါ်ရော အိမ်ထဲ့အထိပါ ရေဝင်နေပါသည် မမကြီး နှစ်လင်ကွာ အထန်မမ ခင်သိမ့်သိမ့် ကတော့ အိမ်ထဲ့မှာ အသက်၆၀နားနီး အမေအိုဖြင့် အိပ်ကောင်းနေတုန်းဖြစ်သည် အမေကြီးက မျက်လုံးခွဲထားသဖြင့် ဘာမှရေရေရာရာမမြင်ရပေ မမသိမ့်က အိမ်မှာ စက်ချုပ်ဆရာမတစ်ယောက်လဲဖြစ်

အောစာပေ

မက်မက်မောမောနဲ့ စုပ်ပေးနေမိတာ

ကျွန်မနာမည် မြစံပါယ်ပါ တစ်အိမ်လုံးကကော သူငယ်ချင်းတွေကပါ မြလေးခေါ်ရင်းနဲ့ မြလေးဆိုတဲ့နာမည်တွင်သွားတာပေါ့ ။ မြလေးမှာ ရည်းစားရှိတယ် ခုတော့ မြလေးရည်းစားက သူ့မိဘပေးစားတဲ့သူနဲ့ယူသွားပါပီ ။ မောင်နဲ့မြလေးတို့က ရည်းစားဘဝမှာ လင်မယားတေလို နေခဲ့ကြတော့ မြလေးရဲ့အတွင်းစိတ်တွေထိ မောင် ဖော်ထုတ်ခဲ့တာပေါ့။မြလေး

အောစာပေ

ကိုမင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ချင်တယ်

၈နှစ်အရွယ်ကတည်းက မိခင်ဆုံးပီး မိထွေးနဲ့နေခဲ့ရတဲ့နောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသူ ပန်းအိမိုး ဘယ်သူမဆို မိထွေးကိုမလိုချင်ကြပါဘူး မိထွေးနဲ့အဆင်ပြေတဲ့လူဆိုဒါ အင်မတန်မှ တွေ့ရဖို့ ခက်ခဲလွန်းပါတယ် ဒါမယ့်ပန်းအိမိုးဟာ ဖခင်ဖြစ်သူဆန္ဒအတိုင်း မိထွေးနဲ့ နေနေရပါတယ် မိထွေးနာမည်က မသန်းမြင့်ပါ မသန်းမြင့်နဲ့ ပန်းအိမိုး၏ဖခင်ဖြစ်သူ ဦးဇော်မင်းတို့ဟာ ပန်အိမိုး

အောစာပေ

သန်လိုက်တဲ့ဟာကြီး

မမဖြူက အသက် ၃၀ နီးပါး ရှိနေပြီ ။ အပျိုကြီးဆိုတာတောင်မှ အတော်ပင်ဟိုင်းနေပြီဟု ပြောရမည် ။ မမဖြူ က အတော်လှသည် ။ အသားဖြူ ဖြူ နှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ဗွီဒီယိုမင်းသမီးတွေလိုလှသည် ။

အောစာပေ

ဆွဲမထုတ်နဲ့အုံး မောင်လေးရယ်

တပ်ထဲတွင်း အစည်းအဝေး စောပြီးလို့ အားနေတဲ့ တစ်ရက် ဗိုလ်ကြီး မျိုးစည်သူ ပျင်းလို့ ဖေ့ဘွတ် ဖွင့်ပြီး ဟိုပွတ် ဒီပွတ် လုပ်နေတယ်။ မျိုးစည်သူ က အရာရှိငယ် လူပျိုဆောင်မှာ နေတယ်။ အရာရှိဆိုတော့ သီးသန့်

အောစာပေ

အငုံစိတ်

မိုးအောင်သူ မှာ မကြာသေးမှီက မှ သချာင်္ အဓိက နူင့် ကျောင်းပြီး ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး ထုံးစံအတိုင်း ဘာလုပ်စားရမည်မှန်း မသိ၊ နဂိုလ် ထဲက သူ့ အကို ကိုမောင်ဟန် တို့ လို

အောစာပေ

သစ္စာရှင်းတမ်း

မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒါ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး „ အတွေးနှင့် ခါးခါးသီးသီးငြင်းဆန်ရင်း ခေါင်းကိုခါရမ်းပစ်မိတော့ တားဆီးချိန်မရလိုက်တဲ့မျက်ရည်တွေက ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ လွင့်စင်ကုန်ကြသည် သူငယ်ချင်းတွေ လာလာသတိပေးခဲ့ ပြောခဲ့ကြပေမယ့် ယုံကြည်လို့မရခဲ့ အခု မိမိမျက်လုံးနဲ့ တပ်အပ်မြင်နေသည့်တိုင်အောင် ချစ်မိတဲ့နှလုံးသားက အမှန်ကိုလက်ခံဖို့

Scroll to Top