ကျွန်တော့်နာမည် စစ်အောင် ပါ။ နာမည် က ယောကျာ်း ဆန်ပေမယ့် နေပုံထိုင်ပုံပြောပုံဆိုပုံ က မိန်းမ အနည်းငယ်ဆန်တယ်ဗျ။ ကျွန်တော့်မှာငယ်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူ့နာမည်က ဖိုးတေ ။ သူက ရန်ကုန်မှာနေတယ်။ ကျွန်တော် နေတာ တောင်ကြီး […]

လဲ့ချို အသက်က ၂၀ကျော်ပြီ ဘော်ဒီ အချိုးအစားကတော့ ယောက်ျားတို့အကြိုက်ပဲပေါ့။ သူမက သူမတကိုယ်လုံးကို ယောက်ျားတွေက ရမက်မီးတောက်မျက်လုံးနဲ့ ဝိုင်းကြည့်ခံရတာမျိုးဆို သူမအရမ်းသဘောကြတယ်။ယောက်ျားတွေရှေ့ဆိုဖင်ကို လိမ်ပီး ဖင်တုံးနှစ်တုံး တုန်ခါနေအောင်ကို ခါပီးကို လမ်းလျှောက်ပြတယ်။ ရည်းစားအတည်တကျမတွဲဘူး။ထည်လဲတွဲတယ်။ကြိုက်ရင် ကုန်းလိုက်တယ်။ပြီးရင်အဆက်ဖြတ်တယ်။ သူမရဲ့ရည်မှန်းချက်က

လွန်ခဲ့သော ရက် ၂၀ ခန့်တွင် ဦးစံမောင်မှာ မိခင်ဖြစ်သူ ကိစ္စအား ဖခင်ဖြစ် သူအား ဖွင့်ပြော တော့မည်ဟု ထပ်မန် ပြောဆိုလာပြန် သည်။ သူမ ဘက်ကလည်း ဖွင့်မပြောဖို့ တောင်းပန်ရင်း တဖြည်း ဖြည်း

သီတာရေ.. သီတာ..””ရှင်.. ကို.. လာပြီ..” “ဝှူး.. မောလိုက်တာကွာ..” “ရော့.. ကို.. ရေအေးအေးလေး သောက်လိုက်..” “လိမ္မာလိုက်တဲ့ မိန်းမ..” နောင်ရဲသည် သီတာ လှမ်းပေးသော ရေခွက်ထဲမှ ရေကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲမှ ဆိုဖာခုံတွင်

” သွားပြီလား … ကိုမင်း ” ” ဟုတ် … မမိုး ” ” မသက်ထားရော ” ” ရှိတယ် … မမိုး … တံခါး စိထားတာ

လည်ပင်းမှာ ရှုပ်ယှက်ခက်နေတဲ့ ပန်းကုံးတွေ စားပွဲပေါ်ပစ်တင်ရင်း နှုတ်ခမ်းမှာဆိုးထားတဲ့ အနီရဲရဲ နှုတ်ခမ်းနီကို တစ်ရှုးနဲ့ ပွတ်သုတ်ပစ်တယ်။ခုံပေါ်ထိုင်ချရင်း သောက်ရေဘူးဆီ လက်အလှမ်း… “ရှေး…နင့်ကို ဂျာကြီးလှမ်းခေါ်နေတယ်… ဘိုးတော်တွေဝိုင်းမှာ” “ငါအမောတောင် မပြေသေးဘူး” “အဲ့ဒါဆို ငါသွားလိုက်ရမလား” “သွားချင်သွားလေ…ငါမလာနိုင်ဘူးပြောလိုက်” ကိုယ်လုံးနည်းနည်းသွယ်ပေမဲ့

ဒုတိယနှစ် သင်္ချာမေဂျာက မေသူဆိုတဲ့ကောင်မလေး သည်။ ရှင်းသည် ခင်ဖို့ ကောင်းသည် ပျော်ပျော်နေတတ်သူမို့ ချစ်သူခင်သူပေါများသည်။ သူအကြိုက်ဆုံး လူရွှင်တော်ကား ခင်လှိုင်နဲ့ဒိန်းဒေါင် ဖြစ်လေသည်။ အပျော်လဲ ကြီးသူမို့ အတန်း လစ်ပြီးခဏခဏ လျှောက်လည်သည်။ သူကို ကြိုက်နေသူကား

အရင်ဆုံး ကျွန်တော့်နာမည်ကို မိတ်ဆက်ပါရစေကျွန်တော် နာမည် ဝေလင်း အသက်က ၁၄ နှစ် ၉တန်းကျောင်းသားပါ ဝေလင်းတို့ မိသားစုမှာ သူ အပါ အဝင် အဖေနှင့် အမေ ရယ် သူ့အဒေါ် ကေသီရယ် ၄