အောစာပေ

သူမရဲ့နောင်တ

ကျမယောက်ျားဟာ အရက်နွံထဲနစ်သွားပြီးကတည်းက သူ့မိန်းမ အေးမေနဲ့သားလေးတို့ကို အရက်လောက် တန်ဘိုးမထားတော့တာ ကျမကအာပူလျှာပူနဲ့ တုတ်ထိုးဆိုင်လေးကျောင်းဈေးတန်းမှာရောင်းတယ် သားက ၈တန်းကျပြီး ဆက်မတက်တော့ပဲ ဆိုင်ကယ် ပြင်ဆိုင်မှာ အလုပ်သင်နေ့စားဝင်လုပ်တယ်လေ ကျမလင်တော်မောင်ကတော့ မိုးလင်းတာနဲ့ အရက်ဖိုးတောင်း အပေါင်းအသင်းတွေနဲ့ဆိုင်မှာ တနေကုန်သောက်နေတတ်တာ အစားမမှန်တော့ […]

အောစာပေ

မက်မောစွာဖြင့်

ပန်းနုရောင်ပြေးနေသော ဖြူဖြူဖွေးဖွေးလေး ဖနောင့်လေးကို အသာအယာကြွ၍ သွယ်လျှသော သလုံးသားလေးကို ညင်သာစွာ မြှောက်ကြွကာ နောက်ထပ် လှေကားထစ်တစ်ခုကို လှမ်း၍ တက်လိုက်သည်။ ထမီစကတ် အောက်နားစတွင် ခွဲထားသော အကွဲစလေးက ဝဲကနဲ ကွဲဟသွားရာမှ ဖြူဖွေးသော ပန်းနုရောင်

အောစာပေ

တရှိုက်မက်မက် စောင့်ချက်တွေက

“လင်းလဲ့” ဆိုလျှင် အ.ထ.က(၅) တစ်ကျောင်းလုံး မသိသူမရှိပေ။ လင်းလဲ့က စာတော်ရုံသာမက အသားဖြူဖြူလေးနှင့် ချောလဲချောလှလဲလှသည်။ ကျောင်းမှာဘာဖွင့်ပွဲအခမ်းအနား ဘဲရှိရှိ လင်းလဲ့က ဗန်းကိုင်အဖြစ် အရွေခံရသည် ချည်းပင်ဖြစ်သည်။ လင်းလဲ့နေတာကလည်း ကိုယ်ပိုင်ခြံဝန်း ကိုယ်ပိုင်တိုက် ကိုယ်ပိုင်ကားနှင့်ဖြစ်၍ ဘဝလှသော

အောစာပေ

အရေခြုံ ခဲ့တဲ့ မာယာရှင်( စ/ဆုံး)

ခိုင်လေး တယောက် သူများတွေ အပြန်အလှန်ချပ်နေကြသော ချပ်တင်းတွေကို ဖတ်ပြီး။ သူမ အဖုတ်ကြီးမှာ ဖောင်းကြွလာသလို ခံစားနေရသည်။ အဖုတ်တွင်းမှ အရည်တွေ လည်း တစိမ့်စိမ့် စီးကျလာခဲ့လို့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီတခုလုံးလည်း ရွဲနေခဲ့ပြီ။သူမ မနက်စောစော ရုံးသွားဖို့

အောစာပေ

အို ကိုကိုရယ်…ဘယ်နေရာတွေ လျှောက်နမ်းနေတာလဲကွယ်

မိုးစက် နှုတ်ခမ်းတွေ နဲ့ မဲဇာ နှုတ်ခမ်းတွေ တော်တော် နဲ့ ခွာလို့မရကြဘူး ..။ နှုတ်ခမ်းချင်း ဂဟေဆက်နေကြတာ အကြာကြီး . .။ မဲဇာ ကလဲ မိုးစက် ကို ဖက်ထားတာ ကိုယ်တွေ

အောစာပေ

ယောက်ျားက မူဆယ်တက်သွားတယ်

ကျွန်တော်၏ လူပျိုဘဝတွင် ကာမစိတ်ထန်လာသည်နှင့် စိတ်ဆန္ဒထပ်တူကြသော မမချယ်ရီနှင့် သူ့အိမ် ဒါမှမဟုတ် ဟော်တယ်တစ်ခုခုတွင် ချစ်တီးနှောဖြစ်ကြသည် နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ပြည့်စုံမှုတွေ ရရှိကြသည် အကြိမ်များလာတော့ ကျွန်တော် ပညာတွေတိုးလာသည် ဖုန်းအင်တာနက်က ကြည့်ပြီး မှတ်သားထားသော လုပ်ပုံအမျိုးမျိုးကို မမချယ်ရီနှင့်

အောစာပေ

တော်ပါတော့ဆရာရယ်

သမီး အမည်က ( လုံးလုံး ) နာမည်နဲ့ လိုက်အောင် ခန္ဓာကိုယ်က လုံးပြီး ငရံ ကိုယ်လုံး အရပ်က ၅ပေ၄လက်မ အများမြင်မှ အပျိူလို့ ထင်ရပေမဲ့ ယောက်ကျားနဲ့ ရှိတယ် ဆန္ဒတောင်း တ

အောစာပေ

မဆုံးတော့တဲ့ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်

ပထမဦးဆုံးအတွေ့အကြုံလို့ ပြောရပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ စော်မလုပ်ဘူးတာတော့ မဟုတ်ဘူးနော်၊ ဖာချဘူးနေပြီ။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် နဲ့ ဘယ်လို ဖာချဘူးတာလဲ လို့ မေးရင် အပေါင်းအသင်းနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ကောင်းမွုကြောင့်လို့ပဲ ပြောရတော့မယ်။ အကိုဝမ်းကွဲတယောက်က ငတေဗျ၊ သူက ကျွန်တော့်ထက်

အောစာပေ

ဆုပိုင်တော့လွမ်းနေရတော့မှာပဲ

လှဇော် သုဝဏ္ဍဘူမိလေဆိပ်ထဲကို လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ လှဇော်၏ ဝမ်းကွဲတူမလေး ဆက်ပိုင်ဆွေ ကျောင်းပြီး၍ အလုပ်မလုပ်ခင် ထိုင်းစကားသင်ရန် ဘန်ကောက်တွင် ကျောင်းလာတက်မည် ဆိုတာကို သိထားသည်။ ဆက်ပိုင်ဆွေဆိုသည်က ဘုန်းခန့်၏အကိုဝမ်းကွဲ ကိုဘုန်းသန့်၏ သမီး ကျောင်းသူချောချောလေး။လှဇော်နှင့်တော့မဆုံဖူး။ မဆုံဖူးဆို လှဇော်ကလည်း

Scroll to Top