မတ်စ်ဝါဒီ

ထူးသိုက်သည် မတ်စ်ဝါဒီ တစ်ယောက်လို့ နေလင်း ကြားခါစက ထူးသိုက်ကို ကွန်မြူနစ် တစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့မိသည် ။ ကားလ်မတ်စ်နဲ့ လီနင်ရဲ့ ကွန်မြူနစ်အတွေးအခေါ် ဝါဒတွေကို ကိုးကွယ် လိုက်စားတဲ့ လူတစ်ယောက်လားလို့ ထူးသိုက်နဲ့ တအားရင်းနှီးတဲ့ ချစ်ပန်းကို မေးလိုက်သည် ။ ချစ်ပန်းက ပြုံးစိစိနဲ့

” နေလင်း . . မင်းထင်သလို မဟုတ်ဘူး …။ ထူးသိုက်က ကွန်မြူနစ်တစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး …။ သူက နိုင်ငံရေးကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ကောင် မဟုတ်ပါဘူး . . .။ သူက ဆော်သမား…။ ဆော်သမားမှာမှ ထူးခြားတဲ့ ဘူးသမား…။ ဆော်တွေကို ရှေ့ပေါက် တင်မကဘူး.. နောက်ပေါက်ပါ ဖွင့်တဲ့ဘဲ…..။ မတ်စ်ဖွင့်တာ ဝါသနာကြီးလွန်းလို့ သူ့ကို မတ်စ်ဝါဒီသမား လို့ ဘော်ဒါအရင်းတွေက နောက်ပြီး ခေါ်ကြတာ…”

လို့ ရှင်းပြ ပြောပြလေသည် ။ နေလင်းသည် ရိုးသားကြိုးစားသူတစ်ယောက်မို့ လမ်းဘေးကကောင်တွေနဲ့ မပေါင်းတဲ့အတွက် လမ်းဘေးဝေါဟာရတွေကို ချစ်ပန်းလောက် သိပ်မသိဘူး ။ ချစ်ပန်းသည် ရှေ့မှီနောက်မှီ ကောင် ဖြစ်သည် ။ စာလည်း တအားဖတ်သည် ။ အသက်ကြီးကြီး လူတွေနဲ့လည်း ပေါင်းသည် ။ ဗဟုသုတကြွယ်တဲ့ ကောင် ။

ချစ်ပန်းက မတ်စ်ဖွင့်တယ်ဆိုတာ ဖင်ကိုချတာကို ပြောတာလို့ ရှင်းပြသည် ။ မိန်းမစိတ်ပေါက်တဲ့ မိန်းမရှာ ( သို့မဟုတ် ) အခြောက်တွေသာ ဖင်ချတာ မဟုတ်ဘဲ တဏှာကာမ အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ ထူးသိုက်လို ဘဲတွေကလည်း ကောင်မလေးတွေကို ရှေ့အပေါက် မိန်းမအင်္ဂါ ( သို့မဟုတ် ) စောက်ဖုတ်ကိုသာမကဘဲ ဖင်စအိုပေါက်ကိုပါ လိုးကြသည်လို့ သေသေချာချာ ရှင်းပြလေသည် ။ မတ်စ်ဆိုတဲ့ စကားက ထောင်ထဲမှာ ထောင်ကျ အကျဉ်းသား အချင်းချင်း ဖင်ချတာကို မတ်ဖွင့်တယ်လို့ ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲရာက ပျံ့နှံ့လာတဲ့ စကားလို့ ရှင်းပြသည် ။ ရှေးရှေးကတော့ ဖင်လိုးဖင်ခံ လုပ်တာကို ထောင်ထဲမှာ ( အိုးစားဖွဲ့တယ် ) လို့လည်း သုံးနှုံးကြတဲ့အကြောင်း ချစ်ပန်းက ရှင်းပြသည် ။

” ဒါဆို ထူးသိုက်က သူနဲ့ကြည်တဲ့ ရည်းစားဖြစ်တဲ့ ကောင်မလေးတိုင်းကို ဖင်ချတယ်တဲ့လား….”

လို့ ချစ်ပန်းကို တီးတိုး မေးကြည့်လိုက်တော့ ချစ်ပန်းက

“အေး.. အဲ့လိုဘဲ ပြောတာဘဲ..။ ထူးသိုက်က ညာတော့ မညာတတ်ပါဘူး..။ သူက သူနဲ့ ညိတဲ့ ဆော်မှန်သမျှကို ဖင်မချတဲ့ဆော် မရှိဘူးတဲ့…..။ ဒါကြောင့် သူ ဟိုးတစ်နှစ်က ဆိုင်းရင့်စ်ဖက်က အိုးကောင်းကောင်းနဲ့ ဆရာမနဲ့ တွဲတုန်းက ငါနဲ့ ဗိုလ်မောင်လည်း သူ့ကို လဖက်ရည်တိုက်ပြီး ကပ်မေးကြည့်ကြတယ်ကွ..။ ဆရာမကိုရော မတ်စ်ဖွင့်လိုက်သေးလား လို့…”

လို့ ပြောပြသည် ။ နေလင်းက

” သူက ဘာပြန်ပြောလဲ”

လို့ သိချင်ဇောနဲ့ အမြန်မေးလိုက်သည် ။ ချစ်ပန်းက

” သူက မတ်စ်ဝါဒီတစ်ယောက် တဲ့…။ သူနဲ့ညိရင် မတ်စ်အကုန်လုံး ဖွင့်တယ်..။ ဆရာမကိုလည်း မတ်စ်ကိုင်တယ် တဲ့…။ ထူးဆန်းတာက ဆရာမက သူနဲ့ကြမှ မတ်စ်ပွင့်တာ မဟုတ်ဘူးတဲ့…။ သူ့မတိုင်ခင်ထဲက အတွေ့အကြုံရှိတယ်တဲ့….”

လို့ ပြောပြတဲ့အခါ နေလင်း ” ဟာ…” ကနဲ ဖြစ်သွားရသည် ။ ချစ်ပန်းက နေလင်းကို အင်တာနက် အပြာဆိုက်တွေက ဖင်ချတဲ့ ဗီဒီယိုကားတွေကို ညွှန်ပြသည် ။ နေလင်းအတွက်ကတော့ အထူးအဆန်း ။ ချစ်ပန်း ပြောပြတဲ့ ဆရာမကို ကျောင်းထဲမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုးတဲ့အခါ အိုးတောင့်တောင့်ကြီးကို ကြည့်ပြီး ထူးသိုက်ဖွင့်တာ ဒီမတ်စ်ကြီးပါလားလို့ တွေးမိရင်း ပြုံးမိလေသည် ။

ချစ်ပန်းက ထူးသိုက်က ဖင်ချတာ အင်မတန် ကျွမ်းသည် ဆိုတာလည်း ပြောပြသည် ။ လက်ရှိတွဲနေတဲ့ သူတို့အတန်းက ခင်အေးရီ ဆိုရင် ထူးသိုက် ဖင်လုပ်တာကို ကြိုက်လွန်းလို့ တချိန်လုံး ဖင်ချခိုင်းနေသည်လို့ ထူးသိုက်က ပြောပြသည်တဲ့ ။ ခင်အေးရီနဲ့ နေလင်းသည် ကျောင်းက အနုပညာအသင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်မင်ကြတော့ ချစ်ပန်း ပြောပြတာကို ကြားရတာ မယုံကြည်နိုင်အောင်ပါဘဲ ။

ခင်အေးရီသည် စာဂျပိုးရုပ် ။ မျက်မှန်ကြီးကြီး ထူထူနဲ့ ။ နေလင်းသည် ထူးသိုက်ကို ချစ်ပန်းနဲ့ ဗိုလ်မောင်တို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘော်ဒါဖြစ်လာတာပါ ။ ထူးသိုက်သည် ခင်မင်သူတွေများတဲ့ သဘောကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကြောင့် ကောင်မလေးတွေက စိတ်ဝင်စားတာကို ခံရတဲ့လူ ဆိုတာလည်း နေလင်း သိသည် ။ နေလင်းနဲ့ ရင်းနှီး ပတ်သက်တဲ့ ကောင်မလေးတွေထဲကတောင် ထူးသိုက်ကို စိတ်ဝင်စားကြပြီး ခင်မင်ချင်ကြတာကို တွေ့ဖူးသည် ။ ထူးသိုက်နဲ့ ခင်မင်လာပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့ အဖုံးအနက်နဲ့ မှတ်စုစာအုပ်လေးမှာ ရေးထားတဲ့ ( သင်ကောင်းရင် ကျွန်ုပ် မဆိုးပါ… ဖင်ကောင်းရင် အဖုတ်မလိုးပါ ) ဆိုတဲ့ စာကြောင်းလေးကို တွေ့မိ ဖတ်မိတဲ့အချိန် ချစ်ပန်း ပြောပြဖူးတဲ့ ထူးသိုက်ဟာ မိန်းမတွေရဲ့ နောက်ပေါက်ဖွင့်ရတာကို ခုံမင်သည်ဆိုတာကို သတိရမိလိုက်သည် ။

ထူးသိုက်နဲ့ ပိုရင်းနှီးလာတော့ ထူးသိုက်က မတ်စ်ဖွင့်တဲ့ အကြောင်းတွေကို အကုန်လုံး အိတ်သွန်ဖာမှောက် အသေးစိတ်တွေ ပြောပြပါတော့သည် ။ နေလင်းလည်း မတ်စ်တခါမှ မဖွင့်ဖူးလို့ ထူးသိုက်ကို အားကျပြီး မတ်စ်ဖွင့်ချင်လာမိသည် ။ လတ်တလော နေလင်းနဲ့ ညိနေတာက ဝင်းသန့်သန့် ။ ဝင်းသန့်သန့်က အီကိုက ။

ဝင်းသန့်သန့်သည် မန္တလေးသူ ဖြစ်သည် ။ နာမည်နဲ့ လိုက်အောင် ဝင်းပြီး သန့်သည် ။ ချမ်းသာတဲ့ မိဘတွေကြောင့် ဝင်းသန့်သန့်သည် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဘဝမှာ လိုလေသေး မရှိဘူး ။ ရန်ကုန်မှာ အဒေါ်တွေနဲ့ လာနေပြီး ကျောင်းတက်နေတဲ့ ဝင်းသန့်သန့်သည် လွတ်လပ်နေသည် ။ အဒေါ်တွေကလည်း အလိုလိုက်ထားသည် ။ ကျောင်းသွားချိန် ပြန်ချိန် မတင်းကြပ်ဘူး ။ ဖုန်းတချက်ဆက်ပြီး သူငယ်ချင်းနဲ့ ရုပ်ရှင်ကြည့်မည် ထမင်းထွက်စားမည်လို့ ပြောလိုက်ရုံဘဲဆိုတော့ နေလင်းနဲ့ ရည်းစားထားပြီး လိမ့်ချင်တိုင်း လိမ့်လို့ရသည် ။

ဝင်းသန့်သန့်နဲ့က ချစ်သူဖြစ်တာ သိပ်မကြာသေး ။ နေလင်းလည်း ချစ်ပန်းနဲ့ ဗိုလ်မောင်တို့ မြှောက်ပေးတာကြောင့် ဝင်းသန့်သန့်ကို ရုပ်ရှင်ရုံထဲ အပြတ်ကိုင်.. နှိုက်.. နမ်းစုပ်.. ပြီးပြီ ။ နောက်တဆင့်က ဘာဂျာမှုတ်ဖို့ သူတို့က တိုက်တွန်းနေကြသည် ။ ချစ်ပန်းက

” ချိန်းတွေ့ဖို့နေရာ မရှိရင် ငါ့ဘကြီးရဲ့ တိုက်ခန်းကို ခေါ်ခဲ့ကွာ..။ အပြတ်သာ မှုတ်ပစ်..။ ဆော်တွေက ဘာဂျာ အမှုတ်ခံပြီးသွားရင် မင်းကို အလိုလိုကြွေလိမ့်မယ်…။ မင်း မှုတ်တာတွေကို တမ်းတပြီး ထပ် လိုချင်လိမ့်မယ်…။ ကိုကိုနေလင်းရယ်…. မှုတ်ပေးပါ.. မှုတ်ပေးပါနဲ့ … တတွတ်တွတ် တောင်းဆိုကြလိမ့်မယ်…. သူငယ်ချင်း….”

လို့ ပြောလေသည် ။ နေလင်းက ချစ်ပန်းရဲ့ အမူအရာကို သဘောကျပြီး ရယ်သည် ။ ချစ်ပန်း အကြံပေးတဲ့ သူ့ချစ်သူကို ဘာဂျာမှုတ်ဖို့က နေလင်းရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ သံမှိုနဲ့ ရိုက်သလို စွဲသွားပြီ ။ အခွင့်အရေးရတာနဲ့ မှုတ်မည်လို့ ကြံစည်ထားသည်။

တစ်နေ့မှာတော့ နေလင်းအတွက် အခွင့်အလမ်း ပေါ်လာပါသည် ။ ဝင်းသန့်သန့်က သူ့သူငယ်ချင်းရဲ့ ပဲခူးနားက ငါးအင်းထဲကို သွားလည်ချင်သည်လို့ နေလင်းကို ပြောသည် ။ နေလင်းလည်း ဝင်းသန့်သန့်ကို လိုက်ပို့ပေးသည် ။ အင်းတဲပိုင်ရှင်ရဲ့သမီး အိုင်ရင်းစိန်ပန်းက သူတို့ကို ငါးတွေ ပုဇွန်တွေ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖမ်းပြီး မီးကင်တာကင် ကြော်တာကြော် သုပ်တာသုပ် မျိုးစုံလုပ်ကျွေးသည် ။ အင်းကြီးထဲမှာက တဲတွေ အများကြီးရှိသည် ။ အစွန်အဖျားက တဲတစ်လုံးက အလွတ် ။ အိုင်ရင်းစိန်ပန်း အေးအေးချမ်းချမ်း စာသွားဖတ်တဲ့ တဲကလေးလို့ သိရသည် ။

အိုင်ရင်းစိန်ပန်းက သူတို့အတွဲကို အဲ့ဒီ တဲကလေးဆီကို ခေါ်သွားသည် ။ ကွင်းကြီးရဲ့ အစွန်အဖျားမှာမို့ လူသူနဲ့ ဝေးသည် ။ လှေကလေးနဲ့ သွားကြတာ ။ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းက ခဏတာ သူတို့နဲ့ စကားထိုင်ပြောပြီး အစားအသောက်တွေ ပြန်ယူလိုက်ဦးမယ်လို့ ပြောပြီး သူတို့ကို ဒီတဲလေးမှာ ထားခဲ့သည် ။ နာရီဝက်လောက်ကြာရင် ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်.. နင်တို့နှစ်ယောက် လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေကြလို့ ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောပြီး ထွက်သွားတာ ။

အိုင်ရင်းစိန်ပန်းရဲ့ အပြုံးက အဓိပ္ပါယ်ပါနေသည်လို့ နေလင်း ထင်သည် ။ သူနဲ့ ဝင်းသန့်သန့်တို့ ချစ်သူသဘာဝ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နမ်းကြကိုင်ကြဖို့ ဖန်ပေးတာလို့ သူထင်သည် ။ ဝင်းသန့်သန့်ကလည်း နေလင်းနဲ့ အခုလို လွတ်လွတ်လပ်လပ် တွေ့ရတာကို ကျေနပ်နေပုံရသည် ။ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းလည်း ထွက်သွားရော နေလင်းလည်း လုပ်ငန်းစတော့သည် ။ ဝင်းသန့်သန့်ကို နှုတ်ခမ်းချင်း စုပ်ပြီး တဲကြမ်းပြင်ပေါ်ကို လှဲချလိုက်ရင်း ဝင်းသန့်သန့်ရဲ့ ထမီလေးကို လှန်တင်လိုက်သည် ။

( အင်.. ကိုကို…. ဝင်းသန့်ကို ဘာလုပ်မလို့လဲဟင် . . . . )

( နမ်းမလို့ . . .)

( ဘယ်ကိုလဲဟင် . . .)

( အဓိက ကို…)

( ဘာလဲဟင်..အဲဒါက …..)

နေလင်းက ဝင်းသန့်သန့်ရဲ့ ပေါင်တန်နှစ်သွယ် ကြားက မို့ဖေါင်းဖေါင်း ဆီးခုံနေရာကို ပြလိုက်သည် ။ ပင်တီအနက်လေး နေရာကို လက်ညှိုးနဲ့ထောက်ပြီး ပြလိုက်သည် ။

( ကိုကို ဘုန်းနိမ့်သွားလိမ့်မယ်….)

( ကိုကို အယူမရှိဘူး . .)

နေလင်းက လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ပင်တီအနက်လေးကို ချွတ်လိုက်သည် ။ ဘွားကနဲ ပေါ်လာတာက မို့ဖေါင်းဖေါင်း စောက်ဖုတ်ကြီး ။ နှုတ်ခမ်းသားထူထူနဲ့ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်း နီညိုညိုကြီး . . ။ ပေါင်တန်တွေကို ဘေးကို တွန်းခွဲလိုက်ရင်း သူ့မျက်နှာကို တိုးကပ်ရင်း စနမ်းလိုက်သည် ။

( အို..ကိုကိုရယ် . . .)

စနမ်းတာက သူ့နှာတန်ထိပ်နဲ့ ။ သန့်ရှင်းတဲ့ ဝင်းသန့်သန့်ရဲ့ စောက်ဖုတ်က ဘာအနံ့အသက်ဆိုးမှ မရှိဘူး ။

” ကိုကိုရယ်.. ဘာလို့.. အဲဒီနေရာကို လျှောက်နမ်းနေတာလဲ….. အာ…. အို…. ကိုကို…. ကိုကို….. မရွံဘူးလား…. အား…. အား…… ဟင့်ဟင့်…..”

ဝင်းသန့်သန့်တစ်ယောက် ကယောင်ကတမ်းတွေ ပါးစပ်က တတွတ်တွတ် ထွက်နေသည် ။ သူကတော့ လျှာအပြားလိုက်ကြီးနဲ့ စောက်ဖုတ်ကို အစုန်အဆန် ဖိဖိယက်ပေးနေသည် ။ ဝင်းသန့်သန့် အရည်တွေ တအားထွက်သည် ။ သူ့အကြံက ဘာဂျာကောင်းကောင်း ပေးလိုက်လို့ ဝင်းသန့်သန့် စိတ်တွေ တအားကြွလာတဲ့အခါ ခံချင်စိတ်တွေ တအားပေါ်ပေါက်လာပြီး လိုးဖို့ရာ အဆင်ချောသွားအောင် ။ သူထင်တဲ့အတိုင်းဘဲ ဝင်းသန့်သန့်သည် သူယက်ပေးတာတွေကြောင့် ကာမစိတ်ရိုင်းတွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖြစ်ပေါ်လာသည် ။ အရင်ဆုံး သူ့လက်ညှိုးနဲ့ ဝင်းသန့်သန့်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို ထိုးသွင်း ကလိပေးရင်း အသွင်းအထုတ်လေးတွေ လုပ်ပေးလိုက်သည် ။

” အို…. အား….. အိုး….. အား……. အင်းအင်း….. အိုး….. အား……”

ဝင်းသန့်သန့် ညည်းငြူရင်း သူ့ကျောပြင်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်သည် ။ အရည်တွေက တအားရွှဲနေတော့ လက်ညှိုး ဝင်တာထွက်တာက စွပ်စွပ်စွပ်နဲ့ မြည်နေသည် ။ ဒါလောက်ဆို သူ့ဖွားဖက်တော် ဒုတ်ရှည်ကို သွင်းဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ထင်မိပြီး လက်ညှိုးရဲ့နေရာမှာ တုတ်ဖြိုးရှည်လျားတဲ့ တန်ဆာလိင်ချောင်းကို အစားထိုးလိုက်သည် ။ လိင်တန်ထိပ်ဖူးကြီးသည် အပျိုစစ်စစ် စောက်ဖုတ်ထဲကို တိုးဝင်ဖို့ ခဲယဉ်းနေသည် ။ အပေါက်ကျဉ်းလေးထဲကို ဒစ်ကြီး မဝင်နိုင်ဘဲ တစ်နေသည် ။ အရည်တွေ စိုစိုရွှဲနေသည့်တိုင် ဒုတ်နဲ့အပေါက်က မမျှတလို့ သူ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်နဲ့ ကြိမ်ဖန်များစွာ ထိုးသွင်းကြည့်လိုက် အနောက်ပြန်ဆုတ်လိုက် လုပ်နေရသည် ။

ဒီလို ထိုးစမ်းနေတဲ့ အထိအတွေ့ကလည်း ဝင်းသန့်သန့်အတွက် ကြက်သီးထစေတဲ့ ကာမဖီလင် အထိအတွေ့တွေပါဘဲ ။ နှဲ့ပါများတော့ သစ်ကြီးဝါးကြီးတွေတောင် အမြစ်ကကျွတ်ပြီး လဲရသေးတာဘဲလေ ။ သဘာဝက စောက်ဖုတ်နဲ့ လီးကို အဆင်ပြေအောင် ဖန်တီးထားတာဘဲ ။ ထိုးပါများတော့ အထဲရောက်ရတော့တာပါဘဲ ။ ထွက်ရွှဲနေတဲ့ အရည်တွေရဲ့ အထောက်အကူနဲ့ ဖိဖိသွင်းလိုက်တာ မကြာခင် ဒစ်ကြီး အထဲကို မြုပ်ဝင်သွားရပါတော့သည် ။

” အို..ကိုကို….ကိုကို….ကိုကို့ဟာကြီး ဝင်သွားပြီ….”

” နာလားဟင်….ဖြစ်တယ်မဟုတ်လား….ဝင်းသန့် ”

” အင်း ဖြစ်တယ်….မနာဘူး….ကိုကို…..”

အဆင်ပြေတယ် ကြားရတော့ သူ့ဟာကြီးကို ဆက်သွင်းပြီ ။ တခါထဲ တရှိန်ထိုးသွင်းတာ မဟုတ် ။ စောစောကလိုဘဲ ဆုတ်လိုက် တက်လိုက် ဆုတ်လိုက် တက်လိုက် ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ခေါင်းဝင်ကိုယ်ဆန့် ဆိုသလို ငုတ်မိသဲတိုင် ဖြစ်သွားပြီ ။ လိင်တန်ချောင်း တဆုံးထိ ဝင်နိုင်သွားပြီ ။ သူ့ဒုတ်ကြီး တချောင်းလုံးသည် ဝင်းသန့်သန့်ရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ စုံးစုံးမြုပ် ရောက်နေပြီ ။ တင်းကြပ်လွန်းတဲ့ အပျိူစင် စောက်ဖုတ်ရဲ့ အရသာထူးက သူ့ကို ဆက်ပြီး ဆုတ်လိုက် တိုးလိုက် လုပ်ဖို့ တွန်းအားပေးနေသည် ။ ခပ်ဖြည်းဖြည်း အသွင်းအထုတ်လေးတွေကို လုပ်ပေးရင်း ဝင်းသန့်သန့်ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတဲ့ ရင်သားစိုင်ကြီး နှစ်လုံးကို တစ်လုံးပြီးရင် တစ်လုံး စို့ပေးလိုက်သည် ။ နို့စို့လိုက် ဖိလိုးလိုက် ။

ဝင်းသန့်သန့်ကတော့ အတွေ့အကြုံသစ်မို့ မျက်လုံးတွေ စုံမှိတ်လို့ တအင်းအင်း တအိုးအိုး အော်နေရင်း သူ့ကို တအားဆွဲဖက်ထားသည် ။ သူမပေါင်တန်တွေကတော့ ဘေးကို ဖြဲကားပေးထားသည် ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လိုးချက်တွေ မြန်ဆန်လာတော့ ဝင်းသန့်သန့်လည်း သူမခြေထောက်တွေကို အပေါ်ကို ထောင်ထားလိုက်သည် ။ ဝင်းသန့်သန့် ခံနိုင်တာကို သိတော့ မြန်မြန်လိုးထည့်လာသလို ဝင်းသန့်သန့်ကလည်း တုန့်ပြန်တာတွေကို တွေ့လာရသည် ။ လမ်းဆုံးကို ရောက်သွားတော့ ကွန်ဒုံး မပါတာကို သတိရလို့ ဖျတ်ကနဲ အပြင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ သုတ်ရည်တွေ တဖျတ်ဖျတ်နဲ့ ဝင်းသန့်သန့်ရဲ့ ပေါင်တန်ဖြူဖြူလေးတဖက် အပေါ်ကို ထိမှန်ပေရေကုန်သည် ။ ဝင်းသန့်သန့်သည် ပူနွေးတဲ့ သုတ်သွေးဖြူဖြူတွေ လာထိကုန်တာကို ထူးဆန်းတဲ့အနေနဲ့ ကြည့်နေသည်ကို သူတွေ့သည် ။

အိုင်ရင်းစိန်ပန်းသည် သူငယ်ချင်း ဝင်းသန့်သန့်အတွက် ချစ်သူနဲ့ တဆုံးပျော်ဖို့ ဖန်တီးပေးပြီး သူမ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှား ရင်ခုန်နေသည် ။ သူတို့အတွက် အချိုပွဲတွေကို ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်နေပေမယ့် စိတ်က သူတို့အတွဲ ဘာတွေများ လုပ်နေကြပြီလဲ ဆိုတာကို သိချင်နေမိသည် ။ သူတို့ရှိနေတဲ့ တဲလေးကို သွားပြီး ချောင်းကြည့်လိုက်ချင်တဲ့ စိတ်တွေက ထိန်းသိမ်းလို့ မရအောင်ဘဲ ဖြစ်နေသည် ။ ဝင်းသန့်သန့်က သူ့ဘဲက ချိန်းတွေ့တိုင်း နို့ကိုင်သည် နို့စို့သည် ဖင်ကိုင် စောက်ပတ်နှိုက် လုပ်သည်လို့ အမြဲ ပြောပြသည် ။ အခုလို တဲလေးတစ်လုံးထဲ နှစ်ယောက်ထဲဆိုရင် ဒီလူ ဘယ်နေလိမ့်မလဲ ။ တက်တောင် လိုးမယ်လို့ ထင်မိတာဘဲ ။ ဒါကြောင့်လည်း အိုင်ရင်းစိန်ပန်းက သူတို့အတွက် အထူးရှယ် လက်ဆောင်အဖြစ် နေရာလေး စီစဉ်ပေးလိုက်တာပါ ။

အိုင်ရင်းစိန်ပန်းလည်း သူတို့အတွဲကို ချောင်းချင်စိတ်တွေက ထိန်းသိမ်းလို့ မရတော့လို့ သူတို့အတွဲ ရှိနေတဲ့ အင်းအစွန်က တဲကလေးဆီကို လှေကလေးနဲ့ တစ်ယောက်ထဲ ထွက်ခဲ့လိုက်သည် ။ တဲကလေးရဲ့ အရှေ့ဖက် ကန်သင်းရိုးပေါ်ကနေ မဝင်ဘဲ တဲကလေးရဲ့ နောက်ကျောဖက် ထရံကြားကနေ အထဲကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည် ။ နေလင်းနဲ့ ဝင်းသန့်သန့်တို့ အကြိတ်အနယ် လိုးနေကြတဲ့အချိန် ဖြစ်နေသည် ။

ဝင်းသန့်သန့်သည် ယောကျ်ားလီးနဲ့ တခါမှ မကြုံဖူးတဲ့ အပျိုစင်တစ်ယောက် ဆိုတာကို အိုင်ရင်းစိန်ပန်းက အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းမို့ သိသည် ။ အခုတော့ နေလင်းသည် ဝင်းသန့်သန့်ကို ပေါင်ဖြဲကားပြီး လီးကြီးနဲ့ ဆောင့်ဆောင့် လိုးနေတာကို အိုင်ရင်းစိန်ပန်း တွေ့လိုက်ရသည် ။ မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် အိုင်ရင်းစိန်ပန်းတစ်ယောက် နတ်ပူးသလို တကိုယ်လုံး ဆတ်ဆတ်တုန်ခါနေသည် ။ ကာမစပ်ယှက်တာကို မျက်စိနဲ့ အနီးကပ် တွေ့ဖူးရတာ ပထမဆုံး အကြိမ်မို့ ။

တကိုယ်လုံး ကြက်သီးတွေ တဖျန်းဖျန်းထပြီး ကာမသွေးတွေ ဆူပွက်လာသည် ။ ကာမစိတ်တွေ ထကြွလာလို့ ပေါင်ကြားက စောက်ဖုတ်လည်း ကြွလာဖောင်းလာပြီး အရည်တွေ တရွှမ်းရွှမ်း ယိုစီးထွက်နေရသည် ။ ရင်သားစိုင်တွေလည်း တင်းမာဖောင်းကြွပြီး ရင်သီးလုံးလေးတွေလည်း တင်းမာ စူထွက်လာကြသည် ။ နေလင်းရဲ့ လီးတုတ်တုတ်ကြီး တစွပ်စွပ် စောက်ပတ်ထဲ ဝင်ထွက်နေတာကို သဲသဲကွဲကွဲ တွေ့နေရတာက သူမစိတ်တွေကို ဗလောင်ဆူ ထကြွစေသည် ။ ဝင်းသန့်သန့်လိုဘဲ အလိုးခံချင်စိတ်တွေက အရမ်းကို ဖြစ်နေပြီ ။

မိမိပေါင်ကြားက စောက်ဖုတ်ဆီကို လက်တဖက်က ရောက်သွားသည် ။ အကွဲကြောင်း နှုတ်ခမ်းသားထူထူတွေကို လက်ချောင်းတွေနဲ့ ဖိဖိ ပွတ်နေမိသည် ။ ပါးစပ်က အသံထွက်မသွားရအောင် မနည်း အောင့်အီးထားနေရသည် ။ နေလင်းကတော့ အိုင်ရင်းစိန်ပန်း လာချောင်းနေသည်ကို လုံးလုံး သိဟန်မတူဘဲ ဝင်းသန့်သန့်ရဲ့ ကြပ်တင်းလှတဲ့ အပျိုစစ်စစ် စောက်ဖုတ်လေးကို အတင်းကြီး ဖိဆော်နေသည် ။ ဝင်းသန့်သန့်မှာလည်း နေလင်းရဲ့ အကိုင်အနှိုက်တွေကို သာယာလို့ ထပ်လိုချင်လို့ သူမကိုယ်တိုင်က ဘိပေးနိုင်တဲ့ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းကို အကူအညီတောင်းပြီး ဒီအင်းတဲဆီကို လာခဲ့ရတာလေ ။ နေလင်းရဲ့ လီးကို အသေခိုက်သွားပြီး တဟင်းဟင်းနဲ့ ခံလို့ အရသာကောင်းလွန်းနေပြီး အောက်ကနေ ပင့်ကော့ပေးပြီး ကာမစည်းစိမ်ကို ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားနေလေသည် ။

( ကောင်းလား ဝင်းသန့် . . .။ ကိုယ်လိုးပေးတာ ကောင်းလားဟင် . . .)

( ကောင်းတယ်… တအားကောင်းတယ်…. ကိုကို…. လိုး…. လိုးပါ တအားဆောင့်ပေး.. ဆောင့်လိုး…. ကိုကို ….)

ဝင်းသန့်သန့်ရဲ့ ကာမစိတ်ပြင်းပြင်းနဲ့ အော်ပြောလိုက်တဲ့ အသံတွေကို အိုင်ရင်းစိန်ပန်း ကြားနေရသည် ။ သူတို့အတွဲ လိုးနေတာကို ကြည့်ပြီး စောက်ဖုတ်ကို တအားဖိပွတ်ရင်း ကာမအထွဋ်အထိပ်ကို သူမ တက်လှမ်းသွားရသည် ။

( အင်….အင်….အင်း…အင်း . . . .အင်း . . .)

ကောင်းလွန်းတဲ့ ကာမစည်းစိမ်အရသာထူးကြောင့် အိုင်ရင်းစိန်ပန်းတစ်ယောက် ပါးစပ်က ခပ်တိုးတိုး ညည်းမိသွားရသည် ။ နားပါးတဲ့ နေလင်းသည် အိုင်ရင်းစိန်ပန်းရဲ့ ညည်းသံတွေကို ကြားလိုက်သည် ။ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းရယ်လို့တော့ အတိအကျ သူ မသိပေမယ့် တစုံတယောက် တဲအနောက်ဖက်ကနေ လာချောင်းနေသည် ဆိုတာကိုတော့ သူ သိလိုက်သည် ။

နေလင်းသည် အချက်တစ်ရာမက တအားဆောင့်ထည့်လိုက်ပြီး အကြောတစ်ထောင် စိမ့်တင်လာပြီး ပြီးခြင်းကို ရောက်ခါနီးဆဲဆဲမှာ သူ့လီးကြီးကို ဆတ်ကနဲ ဆွဲနုတ်လိုက်ပြီး ထိပ်ဖူးဒစ်နေရာကို လက်နဲ့ဆုပ်ကာ ပွတ်တိုက်လိုက်တဲ့အခါ သုတ်ရည်တွေ တဖျောဖျော ပန်းထွက်ကုန်သည် ။ တအံ့တဩ မော့ကြည့်နေတဲ့ ဝင်းသန့်သန့်ရဲ့ မျက်နှာဖွေးဖွေးလေးပေါ်ကို သူ့သုတ်ရည်တွေ ထိမှန်ကုန်သည် ။ ချောင်းကြည့်နေတဲ့ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းလည်း ပြီးသွားရလို့ လှေနံရံမှာ ခေါင်းလေးမှီပြီး မောပန်းစွာနဲ့ မျက်စိတွေကို ပိတ်ထားလို့ နားနေသည် ။ နေလင်းလည်း သူတို့အတွဲကို ဘယ်သူချောင်းသလဲ ဆိုတာကို သိချင်လို့ တဲအနောက်ဖက်ကို ခြေဖော့နင်းပြီး လျှောက်သွားလိုက်သည် ။

( အို….လာချောင်းတာ . .အိုင်ရင်းပါလား . . )

ဝင်းသန့်သန့်မှာတော့ ဗလာကျင်းနေတဲ့ ကိုယ်အောက်ပိုင်းကိုတောင် အဝတ်ပြန်မဝတ်နိုင်ဘဲ ပေါင်ကြီး ဖြဲကားလျက် မျက်စိတွေပိတ်ပြီး ငြိမ်သက်နေသည် ။

နေလင်းက ( အိုင်ရင်း . . .) လို့ လေသံလေးနဲ့ တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည် ။

( ဟင်..အင်..ကိုနေလင်း . . .)

အိုင်ရင်းစိန်ပန်း မျက်စိပွင့်လာတဲ့အခါ သူမအနားမှာ ရောက်နေတဲ့ နေလင်းကို တွေ့လိုက်ရလို့ လန့်ဖျန့်သွားသည် ။

( အိုင်ရင်း လာချောင်းနေတာ ကိုယ် သိလိုက်တယ်….)

( အို ….ယူ…ယူ…ယူ…သိတယ်..ဟတ်လား . . .)

( သိတာပေါ့ . . .)

တကယ်တော့ နေလင်းသည် ချောင်းခါစက တအားလိုးနေလို့ သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး ။ ပြီးသွားလို့ အိုင်ရင်း ညည်းလိုက်မှ အသံကြားလိုက်တာပါ ။

( ဟယ် . . ရှက်လိုက်တာ . . .)

( မရှက်ပါနဲ့ အိုင်ရင်းရယ်…။ ဒီဟာက လူတိုင်း မလွန်ဆန်နိုင်တဲ့ သဘာဝပါ..။ ဖိုနဲ့မဆိုတာ လူရယ်လို့ စဖြစ်လာတဲ့ ရှေးရှေး ကျောက်ခေတ်ကတည်းက မကင်းနိုင်ကြပါဘူး ….)

နေလင်းသည် လှေပေါ်ကို ဆင်းလိုက်ပြီး အိုင်ရင်းရဲ့ ပေါင်တန်တဖက်ကို ကိုင်လိုက်သည် ။

( ဟေး…ဝင်းသန့် သိသွားလိမ့်မယ်….မလုပ်နဲ့….)

( သူမသိပါဘူး.. မောမောနဲ့ အိပ်ပျော်နေလောက်ပြီ . . . လေလေး တဖြူးဖြူးနဲ့ . . .)

ပေါင်တန်ကို ပွတ်နေရင်း ကျန်တဲ့ လက်တဖက်နဲ့ ဖြစ်သလို စည်းနှောင်ထားတဲ့ သူ့ပုဆိုးကို ဖြေချလိုက်သည် ။ လိုးပြီးသား လီးကြီးသည် မတ်မတ် မထောင်ပေမယ့် အခု အိုင်ရင်းစိန်ပန်းကို ကိုင်လိုက်တာကြောင့် ငေါက်ကနဲ ခေါင်းထောင်ထလာသည် ။ ညိုညိုတုတ်တုတ် လီးရှည်ကြီးကို အိုင်ရင်းစိန်ပန်း အနီးကပ် တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ မျက်တောင်မခတ်တမ်း ငေးစိုက်လို့ ကြည့်နေမိသည် ။

( ဟာ…. ကိုနေလင်းရယ်…. ကြီးလှချည်လား.. ရှည်လည်း ရှည်တယ်ကွယ် . .)

( ကိုင်ကြည့်လေ . . .)

( အို့.. ကိုင်ဘူး . . )

နေလင်းက သူ့လက်တဖက်နဲ့ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းရဲ့ လက်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ့လီးတန်ကြီးအပေါ်ကို အုပ်တင်ပေးလိုက်သည် ။ ပူနွေးနွေး လီးတန်ကြီးကို ဆုပ်မိကိုင်မိရတော့ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းသည် အလိုးခံချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာရလေသည် ။

( ပွတ်ပေး.. ထိပ်က ဒစ်ဖူးကြီးကို ပွတ်ပေး….. အဲ…. အင်း.. ဟုတ်တယ်…. ပွတ်.. ပွတ် . . . .)

အိုင်ရင်းစိန်ပန်းလည်း လီးကို စိတ်ဝင်စား တမ်းတ လိုလားနေတာ ကြာခဲ့ပြီ ။ အခွင့်အလမ်း မရခဲ့ ။ အခုတော့ အဝင်ရဲ လက်သွက်တဲ့ နေလင်းကြောင့် လီးကြီးကို ပွတ်ပေးနေမိရတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားသည် ။ သူငယ်ချင်းရဲ့ ချစ်သူမို့ အစက သတိထားနေခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ပွင့်လင်းမြင်သာသွားရပြီ ။ လီးကြီးကို စိတ်တိုင်းကျ ကိုင်ဆုပ် ဖျစ်ညှစ်ကြည့်နေမိသည် ။

( အိုင်ရင်း…နမ်းကြည့်ပါလား . .)

( အို..နမ်းချင်ပါဘူး . .)

( အို.. လုပ်ပါ… ဒို့ လိုချင်လို့ပါ …. ရော့ရော့…. ငုံလိုက်..)

ပါးစပ်ထဲကို အတင်းထိုးပေးနေလို့ ယောင်ပြီး ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟပေးလိုက်မိတော့ သူ့လီးထိပ်ဖူးကြီးသည် ပါးစပ်ထဲကို ရောက်လာတော့သည် ။

( အု . . )

ဒစ်ဖူးကြီးက အိုင်ရင်းစိန်ပန်းရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ အပြည့်ဘဲ ။ ဒီလို ယောက်ျားလီးကို ဒစ်ကြီးကို ပါးစပ်ထဲမှာ ငုံလိုက်ချင်တာ ကြာပြီ ။ စိတ်ကူးနဲ့ဘဲ ရူးခဲ့ရတဲ့ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းသည် တကယ်တမ်း ဒစ်ကြီးကို ငုံမိနေပြီ ။ အိပ်မက်တစ်ခုလို့တောင် ထင်လိုက်မိသည် ။

” စုပ်လေ . . ”

နေလင်းရဲ့ သတိပေးလိုက်တဲ့အသံကြောင့် သတိဝင်လာရသည် ။ ဒီအတိုင်း ငုံထားမိတဲ့ လီးထစ်ကြီးကို ပြွတ်ပြွတ်မြည်အောင် စုပ်ပေးလိုက်မိသည် ။ နေလင်းက လီးအစုပ်ခံနေရင်း အိုင်ရင်းစိန်ပန်းရဲ့ ဘလောက်စ်ကြယ်သီးတွေကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ဖွံ့ထွားတဲ့ ရင်သားတွေကို ကိုင်လိုက်သည် ။ ဘရာစီယာ မခံဘဲ ဝတ်ထားတဲ့ ရင်သားထွားထွားတွေက လုံးလုံး ခပ်ကော့ကော့လေး ။ နေလင်းရဲ့ လက်ချောင်းတွေက ရင်သားအုံကြီးတွေကို ဆုပ်ညှစ်သလို တင်းပြီး စူထောင်နေတဲ့ ရင်သီးလေးတွေကို လက်ညှိုးနဲ့လက်မ သုံးပြီး ဆွဲယူနေသည် ။ သူက ကိုင်ညှစ်ခိုင်းလို့ သူ့လဥကြီး နှစ်လုံးကိုလည်း ခပ်ဖွဖွ ဆုပ်ညှစ်ရသည် ။

” စုပ်…စုပ်…..စုပ်..တအား…တအား…..”

နေလင်းက တအားတွန်းလို့ အရမ်းစုပ်ပစ်လိုက်တာ သူပြီးသွားပြီး သုတ်ရည်တွေ တပြတ်ပြတ်နဲ့ အာခံတွင်းထဲ အကုန်ဝင်လာသည် ။

” မြိုချ..မြိုချလိုက် . . .”

စိတ်အညှို့ခံထားရတဲ့ လူလိုဘဲ နေလင်းရဲ့ အမိန့်တွေကို လိုက်နာမိပြီး သူ့သုတ်ရည်တွေကို တကွပ်ကွပ်နဲ့ မြိုချပစ်လိုက်မိသည် ။ ပုလွေမှုတ်ဖူးသွားတာမှ လရည်တွေပါ မြိုချလိုက်ဖူးရပြီ ။ နေလင်းက သူ့လီးပြန်တောင်အောင် လုပ်ပြီး လိုးပေးမယ်လို့ ပြောပေမယ့် ဝင်းသန့်သန့် သိသွားမှာစိုးလို့ နောက်မှ နောက်မှလို့ ပြောပြီး တဲထဲကို ဝင်လိုက်သည် ။ ဝင်းသန့်သန့်လည်း ခွေခွေလေး အိပ်နေတုန်းဘဲ ။ ခြေသံကြားလို့ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းကို တွေ့သွားသည် ။

” အိုင်ရင်း… ငါတို့တော့ လုပ်ဖြစ်သွားတယ်….”

လို့ ငိုသံပါလေးနဲ့ ဝင်းသန့်သန့်က ပြောလိုက်သည် ။ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းလည်း ပြုံးစိစိနဲ့

“အေးလေ….. နင်တို့ ဒီလိုလုပ်လို့ရအောင် ငါက သေသေချာချာ စီစဉ်ပေးထားတာဘဲဟာ….။ ကောင်းတာပေါ့…. ဝင်းသန့်ရယ် . . .”

လို့ ပြောလိုက်သည် ။ နေလင်းလည်း တဲအရှေ့ဖက်ကို ထွက်လာသည် ။ မမျှော်လင့်ဘဲ ဝင်းသန့်သန့်ကို အပြတ်လိုး.. အိုင်ရင်းစိန်ပန်းရဲ့ လီးစုပ်တာကိုလည်း ခံလိုက်ရသည် ။ ဒီနေ့က နေလင်းရဲ့ ကံကောင်းတဲ့ နေ့တစ်နေ့ဘဲ ။

ချစ်ပန်းသည် နေလင်း ပြောပြတာတွေကို တအံ့တဩ နားထောင်နေတာ သူ့အတွက် လဖက်ရည်ကိုတောင် မထိမတို့ဖြစ်သေးဘူး ။

( နေလင်း.. ဒါဆို မင်း ဝင်းသန့်သန့်ကိုလည်း လိုး…. အိုင်ရင်းစိန်ပန်းကိုလည်း လီးစုပ်ခိုင်းခဲ့ပြီး အရမ်းကို ဟန်ကျသွားတာပေါ့လေ . . . .)

လို့ ချစ်ပန်းက ပြောလိုက်တဲ့အခါ နေလင်းက

( အိုင်ရင်းစိန်ပန်းက ဒီမနက် ဖုန်းဆက်တယ်ကွ..။ ငါနဲ့ တွေ့ချင်လို့တဲ့..။ ဝင်းသန့်သန့်ကိုတော့ လုံးဝ မသိပါစေနဲ့တဲ့ …)

လို့ ပြောပြလိုက်သည် ။ ချစ်ပန်းလည်း

( ဆော်ကြီးက မင်းလီးကိုစုပ် မင်းလရည်ကို မြိုလိုက်ပြီး အခု တအား နှာတွေကြွပြီး ကုန်းချင်နေပြီကွ …။ ကဲ… မင်း လိုးပေးလိုက်ဦး…. နေလင်းရေ…)

လို့ မြှောက်ပေးလိုက်သည် ။ နေလင်းကလည်း မြှောက်ပေးရင် ဂွေးတက်အောင် ကမယ့်ကောင် ။

( အေး… လိုးမယ်…. ချစ်ပန်းရေ… လိုးမယ်….။ ဝင်းသန့်သန့်လည်း အင်းထဲမှာ ဒို့လိုးခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း စောက်ပတ်နာနေတယ် ဆိုပြီး ငါနဲ့တွေ့ဖို့ ငြင်းနေခဲ့ပေမယ့် မနေ့ညကတော့ ဖုန်းဆက်ပြီး တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်..။ ဟီး… အလိုးခံချင်ပြီနဲ့ တူတယ် . . .)

( ဒါပေါ့ နေလင်းရယ်…။ သူတို့လည်း သွေးနဲ့ကိုယ် သားနဲ့ကိုယ်ဘဲ…..။ သူတို့လည်း မင်း လိုးချင်သလို ခံချင်ကြတာပေါ့ကွာ..။ ကဲ.. လိုးပေးလိုက်…. လိုးပေးလိုက်…. ဟားဟားဟား……)

ချစ်ပန်းက နေလင်းကို ပြောလိုက်တဲ့အချိန် စိတ်ထဲကတော့ ( ဟွန်း.. မင်းက တော်တော် ကံကောင်းတာဘဲ..။ ငါတို့ကြ ခံမယ့်ဆော် မရှိဘူး….. မနာလိုလိုက်တာကွာ……) လို့ ပြောနေသည် ။ နေလင်းလည်း ချစ်ပန်းကို

( ကဲ .. ဆာနေတဲ့‌ ဆော်တွေကို ဖြုတ်ပေးဖို့ ဒိုးလိုက်ဦးမယ်…..)

လို့ နှုတ်ဆက်ပြီး လဖက်ရည်ဖိုး ရှင်းလိုက်သည် ။ နေလင်း လဖက်ရည်ဆိုင်ထဲက ထွက်ခဲ့တဲ့အချိန် …

( ဘာတွေလုပ်တယ် ဆိုတာတွေကို အသေးစိတ် ပြောပြဦးနော် . . .)

လို့ ချစ်ပန်းက ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့ လှမ်းပြောလိုက်သေးသည် ။

နေလင်းလည်း ဝင်းသန့်သန့်ကို အရင်လိုးရမလား.. အိုင်ရင်းစိန်ပန်းကို အရင်လိုးရမလား စဉ်းစားနေသည် ။ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းက သူ့လီးကို စုပ်ပေး လရည်မြိုသောက်ခဲ့ပေမယ့် အလိုးမခံရသေးလို့ တော်တော့်ကို ခံချင်စိတ်တွေ ပြင်းပြနေသည်ဆိုတော့ အရင်ခေါ်လိုးလိုက်တာ ကောင်းမည်လို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။ အိုင်ရင်းစိန်ပန်းဆီကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည် ။

( ဟိတ်…ဘာထူးလဲ ကိုနေလင်း ….)

( အိုင်ရင်း နဲ့ တွေ့မလားလို့….အားလား…အခု . . .)

( အင်း.. အားတယ် . . . အခုတွေ့မှာလား.. ဘယ်မှာ တွေ့မှာလဲ . . .)

( အိုင်ရင်းမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် တွေ့ဖို့ နေရာရှိလား…)

( အင်း..စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ် . ..ခဏ… )

( ဟိုတယ် တစ်ခုခုကို သွားကြမလား . . .)

( ဟင့်အင်း.. ဟိုတယ်သွားစရာ မလိုပါဘူး….။ အိုင်ရင်း.. အဖွားအိမ်ကိုသွားရင် ရတယ်..။ သူတို့ ခရီးသွားနေကြတယ်…..။ ကျောက်ကုန်းမှာ…..။ အခု ကိုနေလင်းက ဘယ်မှာလဲ…..)

( ကျနော်က လှည်းတန်းမှာ….)

( လာခဲ့မလား…. ကျောက်ကုန်းကို….။ အိုင်ရင်းတို့ ကျောက်ကုန်းမှာဘဲ ဆုံကြမယ်လေ …)

( အိုကေ…ဘယ်ကို လာရမလဲ..)

( မြနန်းသီရိဆိုတဲ့ စားသောက်ဆိုင်လေးမှာ ဆုံမယ်…..)

( အိုကေ..အိုင်ရင်း..လာခဲ့မယ်….)

အိုင်ရင်းစိန်ပန်းက သူ့ကို အဖွားအိမ်ကို ခေါ်သွားသည် ။ အဲဒီအိမ်မှာက ဘယ်သူမှ မရှိဘူး ။ အိုင်ရင်းမှာက အိမ်သော့ ရှိသည် ။ အိမ်ထဲကို သော့ဖွင့် ဝင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ နေလင်း အရမ်းထန်နေပြီ ။ လိုးရတော့မည်ဆိုတဲ့ အသိကြောင့် သူ့လီးကလည်း တအားတောင်နေသည် ။ အိုင်ရင်းရဲ့ ဖင်တွေကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည် ။

( အိုင်ရင်း . . .)

( အင် . .ကိုနေလင်း….)

( အိုင်ရင်းကို အရမ်းလိုးချင်နေတယ် . .)

( အင်း..အိုင်ရင်းရောဘဲ . ..)

စကပ်ဝတ်ထားတဲ့ အိုင်ရင်းရဲ့ ပေါင်ကြားကို စမ်းလိုက်သည် ။

( လာ.. ကိုနေလင်း…. အိပ်ခန်းထဲကို သွားရအောင် . . .)

အိပ်ခန်းတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားကြသည် ။ အိုင်ရင်းက ကုတင်ဘေးမှာ ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကို ချွတ်တော့ နေလင်းလည်း သူ့အဝတ်တွေကို အမြန်ချွတ်လိုက်သည် ။ အိုင်ရင်းရဲ့ ကိုယ်လုံးတီး အလှအပတွေကို မြင်ရလို့ နေလင်းရဲ့ ကာမစိတ်တွေ အမြင့်ဆုံးကို တက်နေပြီ။ အိုင်ရင်းကလည်း သူမ စုပ်ဖူးခဲ့တဲ့ နေလင်းရဲ့ ယောက်ျားတန်ဆာချောင်းကြီးကို တရမ်းရမ်း မြင်ရတာကြောင့် စောက်ပတ် တအားယားပြီး ခံချင်တဲ့စိတ်တွေ ထိန်းလို့မရတော့ ။ ချက်ချင်း ပက်လက်အိပ်ချပြီး ပေါင်တန်တွေကို ဖြဲကားပေးလိုက်ပြီး..

” ကိုနေလင်း…လာ…လာ…အိုင်ရင်း အရမ်းလိုချင်နေပြီ….”

အပိုင်း (၂) ဆက်လက်ဖတ်ရှု့ရန် နှိပ်ပါ 👉 မတ်စ်ဝါဒီ (အပိုင်း ၂)